Wyrównywanie szans na rynku pracy dla osób 50+

Serdecznie zapraszamy na dwugodzinne seminarium z zakresu zarządzania wiekiem. W sobotę 12 września od godz. 13.00 odbędą się dwa panele poświęcone tematyce osób 50+, wyrównywania ich szans na rynku pracy i ich aktywności lokalnej. Będziemy zwalczać stereotypy, promować aktywne postawy i wymienimy się dobrymi praktykami!

Panel odbędzie się w ramach VII Kongres Kobiet. W tym roku spotkamy się 11 i 12 września w Hali Widowiskowo-Sportowej Centralnego Ośrodka Sportu „Torwar” w Warszawie pod hasłem „Jak nie my, to kto? Jak nie teraz, to kiedy?”.

 zaproszenie

(więcej…)

Raport – Rekomendacje / PDF

Kliknij aby pobrać Raport w PDF

Raport - Rekomendacje

Relacja z konferencji finałowej „Superwoman na rynku pracy”

Konferencja finałowa projektu „Superwoman na rynku pracy” (12 grudnia 2014 roku, KPRM) była uwieńczeniem cyklu odbywających się w całej Polsce spotkań poświęconych kwestii wyrównania szans kobiet na rynku pracy a także ich aktywności i przedsiębiorczości. Hasło konferencji: równowaga – satysfakcja – sukces.

Konferencję poprowadziła Dorota Warakomska, prezeska Stowarzyszenia Kongres Kobiet, która brała udział w spotkaniach (było ich 16 – warsztatów i paneli dyskusyjnych) w różnych miastach Polski w latach 2013 i 2014. Ich tematy: godzenie ról, sposoby na równoważenie życia zawodowego i prywatnego. Uczestniczkami spotkań były przedstawicielki rządu, organizacji pozarządowych, kobiety pracujące, matki, studentki – kobiety sukcesu.

– Wszystkie jesteśmy superwomen – tymi słowy otworzyła finałową konferencję prof. Małgorzata Fuszara, pełnomocniczka rządu ds. równego traktowania. Podkreśliła rolę środków krajowych i rozwiązań  wewnętrznych we wprowadzaniu zmian. – Europa przywiązuje dużą wagę do tego, by wykorzystywać potencjał kobiet, ich kompetencje i wiedzę – mówiła. Według niej, dzięki kobietom na rynku pracy możemy wykorzystywać potencjał całego społeczeństwa, dla dobra nas wszystkich.

Dr Henryka Bochniarz, prezydentka Konfederacji Lewiatan, zwróciła uwagę na tworzenie mitu doskonałości i stwierdziła, że „każdego dnia kobiety muszą spełniać wiele ról, dlatego określenie superwoman może wzbudzać negatywne emocje”. Jej zdaniem, powinniśmy mieć prawo wyboru i rozwiązań, aby sprostać wszystkim wymaganiom, funkcjonując w stereotypowym otoczeniu: „abyśmy mogły robić to, co chcemy, a nie to, czego się od nas wymaga, żebyśmy miały wybór i dzięki takiemu projektowi mogły dzielić się naszymi doświadczeniami”. Henryka Bochniarz przytoczyła informację z francuskojęzycznej prasy, że polskie kobiety należą do najbardziej przedsiębiorczych w Europie. – Jest masa kobiet znakomicie przygotowanych do startowania w wyborach, ale dopóki nie wprowadzimy suwaka i nie będziemy walczyć ze stereotypami, dopóty będą te same liczby kobiet i mężczyzn, jak w ubiegłych latach – mówiła. – Chodzi o to, żebyśmy miały pełne prawo wyboru i abyśmy mogły realizować swoje plany.

Następnie głos zabrał ambasador Norwegii. Karsten Klepsvik powiedział, że jest pozytywnie zaskoczony dużym sukcesem projektu. Ambasador zwrócił uwagę na to, że bardzo ważne jest zwiększenie wskaźnika urodzeń i umożliwienie kobietom wchodzenia na rynek pracy oraz zaangażowania się w rozwój ekonomiczny kraju. Powinno się koncentrować na działaniach, które mają korzystny wpływ na sytuację zarówno matek jak i ojców poprzez tworzenie warunków sprzyjających rodzinie, a także na działaniach sprzyjających realizacji zawodowej kobiet (pomoc w zapewnieniu opieki nad dziećmi).

Celem projektu „Superwomen…” jest ułatwianie godzenia życia prywatnego z zawodowym, a także pomoc w rozwijaniu kariery i wyzwalaniu potencjału do ubiegania się o stanowiska w zarządach i radach nadzorczych firm. Dorota Warakomska zwróciła uwagę na problemy kobiet oraz wątki, które pojawiły się w dyskusjach podczas spotkań w całej Polsce. – Bez względu na to, kim jesteśmy i gdzie mieszkamy, mamy takie same wyzwania: trudno nam się przebić i godzić życie zawodowe z prywatnym – mówiła Dorota Warakomska. – Często jesteśmy krytykowane nawet przez najbliższych za chęć pracy zawodowej. Tym bardziej ważne jest więc to, by mówić o sobie, że jest się super, mimo że – być może – nie wszystko nam się udaje. Bardzo ważne jest pozytywne myślenie o sobie.

Sukces warsztatów znalazł odzwierciedlenie w wynikach ankiet, wypełnianych przed i po sesjach. Te informacje zwrotne dowodziły, jak ważne są spotkania motywujące i pozwalające zabrać głos w dyskusjach oraz – jak ich rezultat wpływa na pozytywne postrzeganie siebie przez uczestniczki.

W części konferencji dotyczącej prezentacji rekomendacji „Work Life Balance” i „Droga do Zarządu” dr Lidia Adamska, ekonomistka, niezależna doradczyni, stwierdziła, że „po wielu latach poprawy nadal brak poprawy”, co obrazuje nieskuteczność wprowadzanych regulacji, zwiększających udział kobiet w gremiach decyzyjnych. Co jest jej powodem? – Środowisko menedżerów jest mniej chętne do wprowadzania regulacji mających na celu zwiększanie liczby kobiet niż wykazuje to społeczeństwo, czy sami akcjonariusze – stwierdza Lidia Adamska. Przyczyny takiego stanu rzeczy występują na wszystkich etapach – począwszy od procesu rekrutacji, przez szansę awansu, na osiąganiu najwyższych stanowisk kończąc. Jak podkreśliła Lidia Adamska, chodzi o władzę i jej atrybuty, panujący układ sił grup interesu. – Gremia decyzyjne są męskie, a kobiety są tymi obcymi. Nie należą do pewnej grupy, zbiorowości – mówiła prelegentka, zauważając, że zarządzanie jest grą zespołową. – Obecna sytuacja wymaga interwencji z zewnątrz, by nie powielać i nie odtwarzać schematycznego działania, rozdzielania łupów, stanowisk pomiędzy tych, którzy są swoi. Proponowane rekomendacje można ująć krótko – trzeba chcieć, ale za mało jest woli, w tym politycznej.

Potrzebne są przejrzyste mechanizmy awansu. Ten postulat jest wiodący, a jego część powinny stanowić postulaty kwotowe, gdzie brane są pod uwagę kompetencje. Należy zwiększyć masę krytyczną kobiet, aby nie były już tymi obcymi oraz poprzez „polityczną twarz projektu” pokazać wagę zmian. Proponowane idee należy zaszczepiać polskim instytucjom. Pierwszym krokiem do celu jest prowokowanie kobiet do debaty i pracy badawczej na tym polu.

– Słowo „superwoman” jest symboliczne – zaznaczyła dr Elwira Gross-Gołacka, dyrektorka generalna Ministerstwa Gospodarki. – Chodzi o równowagę między pracą a życiem.

WLB (wskaźnik równowagi między życiem zawodowym a prywatnym) pokazuje, że Polska jest poniżej światowej średniej. Zmiana takiego stanu rzeczy jest możliwa dzięki rozwiązaniom związanym z wprowadzaniem elastycznego czasu pracy, wsparciem w opiece nad osobami zależnymi czy tworzeniem ośrodków opieki.  –Trudno zaproponować wachlarz rozwiązań, które zadowolą każdego – mówiła Elwira Gross-Gołacka. Z perspektywy pracodawcy znaczenie mają czynniki makroekonomiczne, zmiany demograficzne, które są determinantem rynku pracy (malejąca liczba urodzeń oraz wzrost liczby ludzi starszych). Niewykorzystywanie potencjału części populacji skutkuje stratami dla rozwoju gospodarki. Połowa kobiet jest nieaktywna zawodowo, z czego połowa nie ma możliwości godzenia obowiązków osobistych z pracą, co jest głównym czynnikiem ich pasywności zawodowej. W podejściu biznesowym należałoby wykorzystać ten potencjał poprzez wprowadzanie elastycznych form pracy, telepracy. – Wszystko zależy od podejścia i zaangażowania pracodawców – zreasumowała Elwira Gross-Gołacka. Z perspektywy nas samych powinnyśmy odpowiedzieć sobie na pytanie dot. możliwości godzenia życia prywatnego z zawodowym. Jak zaznaczyła Elwira Gross-Gołacka, ta kwestia staje się priorytetem przy wyborze miejsca pracy przez coraz większą liczbę młodych ludzi.

Jeśli chodzi o rozwiązania prawne, mające ułatwiać znalezienie równowagi między życiem prywatnym a zawodowym, swoje rekomendacje przedstawiła mecenas Anna Kapłon, ekspertka w Departamencie Dialogu Społecznego i Stosunków Pracy Konfederacji Lewiatan.

Jednym z czynników zaburzających tę równowagę jest luka płacowa jako zjawisko dysproporcji wynagradzania kobiet i mężczyzn, które ma korzenie w czynnikach pozalegislacyjnych, jakimi są stereotypy – zwracała uwagę Anna Kapłon. Niedoskonałość przepisów widoczna jest także w zasadach przyjmowania kobiet do pracy. Z perspektywy pracodawcy jest bowiem bardziej opłacalne przyjęcie mężczyzny niż kobiety z powodu wynagrodzeń chorobowych. W takiej sytuacji należałoby odciążyć pracodawców, wprowadzając odpowiednie zmiany. Innym niekorzystnym zjawiskiem przemawiającym przeciwko przyjmowaniu kobiet do pracy jest długi okres absencji, związany z rodzicielstwem, co też powoduje trudności w organizowaniu pracy przez pracodawcę. Anna Kapłon zaproponowała wprowadzenie narzędzi mających wzmocnić rolę ojca poprzez mechanizm kwot urlopowych i możliwość wykorzystania ich w dalszym etapie życia dziecka, zmianę w uprawnieniach przysługujących matkom i ojcom oraz wprowadzenie zmian legislacyjnych w uelastycznianiu pracy przy użyciu takich narzędzi, jak np. telepraca.

Panel dyskusyjny pt. „Polska Superwoman – misja niemożliwa?” poprowadziła Dorota Warakomska. Komentatorkami były m.in.: Dominika Bettman (Prezeska ds. Finansowych, Siemens), Agnieszka Szygenda (Kierowniczka Działu Komunikacji w Departamencie Komunikacji, PGNiG) oraz Monika Zakrzewska (kierowniczka ds. korporacyjnych, Provident). Uczestniczki panelu powiedziały, że starają się godzić życie prywatne z zawodowym, choć niejednokrotnie bywa to wyzwaniem. Starają się zadowolić nie tylko siebie, sprostać obowiązkom, jakie przynosi każdy dzień, doceniać swoje osiągnięcia i dokonywać odpowiednich wyborów. Na pytanie o sposób pomocy kobietom w realizacji kariery Anna Kapłon odpowiedziała, że należy pracować nad narzędziami przekładającymi się na jakość i efekt pracy. Elwira Gross-Gołacka podkreśliła rolę zadaniowego trybu pracy i mechanizmu całościowego przy jednoczesnym zachowaniu standardów kultury pracy. O wprowadzaniu zmian mających na celu równoważenie WLB, co również wpływa na zmianę wizerunku firmy i zwiększanie jej konkurencyjności, mówiła też Lidia Adamska. Z kolei Dominika Bettman podkreśliła rolę stosunków międzyludzkich we wprowadzaniu regulacji prawnych, a Agnieszka Szygenda zwróciła uwagę na potrzebę koncentrowania się na kompetencjach pracownika, a nie jego płci. Monika Zakrzewska rekomendowała elastyczny czas pracy, zauważając, że kluczowym czynnikiem jest wzajemne wspieranie się kobiet w ramach danej firmy. W dyskusji podjęto temat elastycznych godzin pracy w Polsce – jako nowego zjawiska – oraz wagę indywidualnego podejścia i wsparcia w przełomowych okresach życia kobiety. Wiele pozytywnych emocji wzbudziła podjęta przez redaktora Piotra Pacewicza kwestia dotycząca urlopu rodzicielskiego i ojcowskiego. Wyrównanie obowiązków i przywilejów kobiet i mężczyzn spowoduje zrównoważenie możliwości na rynku pracy, co dalej będzie miało przełożenie na wzrost gospodarczy kraju – dzięki samemu udziałowi kobiet w życiu zawodowym. Jak słusznie zauważono, głos w tej sprawie powinny zabierać nie tylko kobiety w swoim gronie – dyskurs powinien się toczyć z udziałem mężczyzn i dzieci, jako że jest to udogodnienie dla całej rodziny. Burzliwa dyskusja toczyła się też w kwestii nierównego i stereotypowego traktowania kobiet w wieku 50+ – pozbawiania ich szans na zatrudnienie i zamykania drogi do dalszego rozwoju. Debata oscylowała także wokół tematu przejmowania roli mężczyzny przez kobiety sukcesu, ich dyskryminującego podejścia do innych kobiet. Panel zamknęła prof. Małgorzata Fuszara, podkreślając, że „wolność gospodarcza istnieje, ale – mówiąc o równości – nie należy używać tego pseudoargumentu”.

Kobiety powinny się wspierać. Potrzebna jest solidarność!